Ngayong wala ka na



tag-araw ko ngayo’y puno ng lamig
buhat ng ‘di na maulaulinig ang iyong tinig
ako’y tila nagluksang tigatig
walang lakas ang tuhod sa kanyang pagtindig

kahapo’y ikaw ang ligaya
ngayo’y dala mo ay luha

mahiraap palang masanay na nandito ka
nakakapanibago ngayong wala ka na

binalak ko noon ang aking bukas
kasama kang magbibilang ng bagong umaga
subalit kasabay ng taglagas
lahat ng balakin ay nawala bigla

sa iyong paglisan nasanla ang puso
sa pighati’t sakit na pinagsilu-silo

wala namang masisi na lilo
kundi ang tadhanang sa ati’y naglayo

paano na ngayon ang aking daigdig
na ikaw ang init hangin at ang tubig
ang plumang hawak na lang ang ‘di nauumid
mula nang tumigil ang puso sa pagpintig

Advertisements

You May Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s